Winter is coming

Ja welke titel moet je anders gebruiken voor het hoge noorden! Wat een enorm contrast is het noorden in vergelijking met de woestijn van het zuiden. Open deur natuurlijk, maar ik moet echt even wennen aan compleet andere landschappen, en andere mensen!

Afgelopen vrijdag begon mijn dag nog in het zuiden, zeer vroeg (04:45) ging de wekker en met tegenzin snoozde ik nog 10 minuten. Shouldn’t have done that… Ik wilde voor zonsopgang (06:12) bovenop de berg staan, en door te snooze rustte ik weliswaar amper extra uit, maar verloor ik wel kostbare tijd. De zon ging onverbiddelijk verder. Ik moest dus rennen… Ik reed het kleine stukje naar het startpunt van Masada, en zag daar een enorme rij staan voor de kassa. Elke Nederlander gaat dan natuurlijk braaf in de rij staan, dus ik ook. Na 10 minuten was het amper opgeschoten, maar kwam de zon al bijna op! Dus ik had er geen zin meer in, dit wilde ik mee maken, ik had het beloofd. Snel erlangs geglipt, en begonnen met snelwandelen, berg op. Normaal staat er 60-90 minuten voor de snake path, een wandeling vrijwel continu bergopwaarts met “haarspeldbochten”. Ik was boven in ongeveer 35 😋😋. En eenmaal boven (06:02) drong het tot me door dat de zon sowieso later zou opkomen, omdat de bergen van Jordanië natuurlijk enkele graden toevoegen aan de benodigde inclinatie tov de evenaar! Ruim op tijd om een mooi plekje uit te zoeken voor de foto’s. Aldaar hoorde ik ook een voice bericht van Yael, die mij op het nummer “here comes the sun” wees. Tja, als ik dan toch internet heb… Dus ingeschat hoe ver de zon was, camera op time-lapse gezet en op YouTube het nummer opgezocht. Het was een heel bijzonder moment om mee te maken, uitkijkend over snake path, de dode zee, richting Jordan. Vele, vele(!) Israeli om me heen, duizelingwekkende geschiedenis van de plek, en natuurlijk mijn eigen gedachten, ik snap waarom dit op mn lijstje geschreven stond. תודה רבה

De afdaling was een eitje, en de reis zette zich voort naar de dode zee zelf in Ein Bokek. Zeer toeristisch, maar gelukkig erg rustig doordat ik zo’n beetje alles buiten het seizoen doe. Spannend, de eerste keer die zee in. Heel rustig aan, bang voor (onbekende) wondjes liep ik de zee in. Het eerste wat me op viel was dat alles heel olie achtig aan voelde! Het water… Beweegt… anders dan “normaal” zeewater. Eenmaal drijvende schaterde ik het uit als een kind zo blij, wat was dit awesome! Uiteraard heb ik er even van geproefd, nee, gewoon nee, niet doen. Meteen enorme dorst uiteraard 😁. Zoals elk strand waren ook hier douches aanwezig, dus gelijk gebruikt om al het zout weg te spoelen, wat ik (Ilanit dr waarschuwing in acht nemend) grondig heb gedaan.

Hierna reed ik door naar Jeruzalem, via de westelijke Jordaanoever / Westbank / beoogd Palestina / whatever, via een heerlijke mooie route die tot aan mijn afslag naar het westen (Bij Jericho) langs de dode zee kronkelde. Aanrader! Jeruzalem heb ik maar kort gezien, alles was dicht wegens shabbat, wel had ik er een korte aanvaring met een wel zeer onvriendelijk arabier die niet wilde dat ik bij het tankstation mn auto parkeerde om in de winkel wat te kopen. Enfin, omdat alles dicht was besloot ik mijn, inmiddels exact een jaar oude salami op te halen in mevaserat zion, bij Eilat en Joram. Daar blijf ik einde van de maand een paar dagen, vanuit daar bezoek ik dan nogmaals Jeruzalem. Het was een fijn en warm weerzien, hoewel de locatie enige rare gevoelens op roep bij me. Na het diner vertrok ik richting tel aviv, om de nacht bij Yael en Idan door te brengen, als tussenstop van de lange rit naar het noorden. Dat was uiteraard erg gezellig 😘, en omdat zij de volgende dag weer moesten werken stond ik ook al vroeg op om verder te reizen. Spits rijden in TLV voelt als zuid Oost Azië: er zijn geen regels. De reis was (dus?) vermoeiender dan ik gedacht had en eenmaal aangekomen in Dan heb ik niet heel veel meer gedaan, hoewel ik het startpunt van de Shvil nog wel even heb opgezocht (zie foto).

De dagen erna heb ik, oa vanwege de toch wel hoge temperaturen, doorgebracht met rustige wandelingen in enkele parken (fraaie natuur, ook in de Golan!), lezen van boeken en even tot rust komen van de avonturen in het zuiden. Ik heb de grens met Libanon opgezocht (Pfff), daar nog even in een soort bunker rondgesnuffeld en eergisteren (want ik schrijf dit net na wakker worden) pas weer echt wat gedaan. Ik heb namelijk het dorpje Safed / Tzfat /… bezocht. Iedereen heeft hier een eigen spelling voor plaatsnamen, zelfs de verkeersborden zijn niet consistent in de Engelse benamingen. Gelukkig herken ik al heel veel hebreeuwse letters inmiddels, die wel altijd hetzelfde zijn. En patroon herkenning leer je natuurlijk al met de vierkante en driehoekige houten blokjes die niet in de ronde gaatjes passen. Enfin, safed is kennelijk een super religieuze plek, waar ik gelijk (ik had mijn keppel op wegens een eerder synagogue bezoek) semi vriendelijk maar eigenlijk dwingend verzocht werd om, als ik dan toch joods was (geen toeristen keppel….) met de Tefillin een gebed op te zeggen! Want het was een speciale dag en elke jood moest dat toch wel doen??? Religekkies….

Anyway, de reden om Safed te bezoeken was met name om een kaarsenmakerij te bezichtigen, welke, uiteraard, ook op haar lijstje stond. En wederom zeer begrijpelijk, kunst met bijenwas! Ik heb 2 prachtige bijenwas kaarsjes gekocht welke ik voorlopig niet op zal branden (hoewel ik bang ben voor smelten in deze hitte in de auto…). Ik heb nog geluncht met lahuhe / lahoh, een typisch jemenitisch gerecht, een soort hartige pizza als wrap, erg simpel en lekker. Dat ga ik thuis dus ook maken!

Gisteren heb ik dan mount meron beklommen (deel van de shvil), en ben via Tiberias (grote stad aan meer van Galilee, uitgestorven wegens feestdag…) naar kafar kanna / kfar cana /… Gereden, zodat ik vandaag Nazareth kan gaan bezoeken. Kfar is een zeer Arabisch dorp, ik slaap naast een moskee en werd vannacht dus ook wakker door de oproep voor het ochtendgebed. Nu voel ik me nog meer in het midden oosten! Ik slaap in een hotel in aanbouw, enige gast, in een soort penthouse voor 30 euro per nacht 🤣🤣🤣. Dat zal in de toekomst wel 300 worden, dus sowieso een leuke ervaring. Enfin, veel teveel geschreven alweer, misschien moet ik toch frequenter een update geven….

Lehitra’ot!