En het begin van een nieuwe! Ik schrijf dit op de laatste avond van mijn reis. Dinsdag 20 maart ben ik begonnen en ik had niet kunnen bevroeden hoe alles anders zou gaan lopen. Ik heb ontstellend veel gezien, geleerd en ervaren en betreur dat alles nu ten einde is. Het was een reis vol hoogte en dieptepunten, waarbij mijn persoonlijke structuur opnieuw gerangschikt is. Zoals ik mij soms net een jood voel, ben ik nu ook deels Israeli, iets wat door mijn huidige gastheer alleen maar bevestigd wordt. Het is dus een vruchtbare reis geweest, waarvan ik nog lange tijd kan nagenieten. Morgen begint een andere reis, waarin ik niet meer alleen ben, maar samen kan zijn met mijn lieve broertje en 2e paar ouders.
We’re gonna party like it’s your….
BIRTHDAY! Jeuj. De grote 30, gelukkig kwam de hamerslag vrij soepeltjes. Ik ben benieuwd wat komend jaar gaat brengen. De afgelopen dagen hebben mij in ieder geval naar akko en haifa gebracht, en vandaag ben ik stapsgewijs afgezakt naar eindbestemming tel aviv (nouja, Giv’atayim)
Bliksem und donnerwetter
Deze keer weer een wat tijdigere update, scheelt tjjd en typen, vooral ook omdat m’n accu bijna leeg is en mijn accupack kennelijk gestolen is… De karabijnhaak waarmee hij aan de backpack hing is nog wel aanwezig, dus die is kennelijk niet boeiend genoeg om te stelen… Het moet ergens bij de dode zee al gebeurd zijn, het nadeel van een telefoon met goede accu: hij gaat zo lang mee dat ik nu pas moet opladen!
Winter is coming
Ja welke titel moet je anders gebruiken voor het hoge noorden! Wat een enorm contrast is het noorden in vergelijking met de woestijn van het zuiden. Open deur natuurlijk, maar ik moet echt even wennen aan compleet andere landschappen, en andere mensen!
Laagste punt op aarde
Zes dagen geleden schreef ik vanuit het zuidelijkste puntje van IsraĆ«l, vandaag vanaf het laagste punt op aarde. Jawel, ik ben bij de dode zee aangekomen! Van de rode naar de dode š.
Maar begin van de autorit
Goed, dat was dus even flink balen over het wel zeer geforceerde einde van de wandeling. Gelukkig ben ik in staat om de reis op andere manier voort te zetten, namelijk met een huurauto!
Einde van de wandeltocht
Helaas, geen 1 april grap. Vandaag is mijn wandeling van de shvil ten einde gekomen. De schoenen waar ik op begonnen ben waren reeds kapot gegaan

en zijn gisteren vervangen voor gloednieuwe. Deze werden heel lief gebracht door Ilan en Manja, en vol goede moed ben ik daarop vanochtend weer van start gegaan.

Dit was het resultaat na 5 km:
Vallen en weer opstaan
Het is een paar dagen geleden dat ik wat van me heb laten horen, weinig zin om iets te plaatsen, met name omdat ik er even helemaal doorheen zat.
Regen en liefdadigheid
Na de hitte van gisteren had ik gehoopt lekker te kunnen slapen. Niks was minder waar, niet alleen bleef het nog lang warm, ook werd vlak naast me tot 04:44 uur (ja, ik heb er op gelet) keihard muziek gespeeld. Van hardcore tot hiphop, alles passeerde de revue.
De hel van Israƫl
Afgelopen zaterdag (100km, gevoelstemperatuur -10C) heb ik de Joop zoetemelk classic gefietst. Daarvan was 73 km met tegenwind, ongeveer kracht 5 op de schaal van Beaufort. We zeiden grappen tegen elkaar dat we de hel van ’63 nadeden en hebben het gelukkig wel kunnen uit fietsen. Vandaag liep ik in de hel van IsraĆ«l maart ’18.
