Achtbaan van dagen, de reis ten einde

En het begin van een nieuwe! Ik schrijf dit op de laatste avond van mijn reis. Dinsdag 20 maart ben ik begonnen en ik had niet kunnen bevroeden hoe alles anders zou gaan lopen. Ik heb ontstellend veel gezien, geleerd en ervaren en betreur dat alles nu ten einde is. Het was een reis vol hoogte en dieptepunten, waarbij mijn persoonlijke structuur opnieuw gerangschikt is. Zoals ik mij soms net een jood voel, ben ik nu ook deels Israeli, iets wat door mijn huidige gastheer alleen maar bevestigd wordt. Het is dus een vruchtbare reis geweest, waarvan ik nog lange tijd kan nagenieten. Morgen begint een andere reis, waarin ik niet meer alleen ben, maar samen kan zijn met mijn lieve broertje en 2e paar ouders.

Continue reading “Achtbaan van dagen, de reis ten einde”

Bliksem und donnerwetter

Deze keer weer een wat tijdigere update, scheelt tjjd en typen, vooral ook omdat m’n accu bijna leeg is en mijn accupack kennelijk gestolen is… De karabijnhaak waarmee hij aan de backpack hing is nog wel aanwezig, dus die is kennelijk niet boeiend genoeg om te stelen… Het moet ergens bij de dode zee al gebeurd zijn, het nadeel van een telefoon met goede accu: hij gaat zo lang mee dat ik nu pas moet opladen!

Continue reading “Bliksem und donnerwetter”