Vallen en weer opstaan

Het is een paar dagen geleden dat ik wat van me heb laten horen, weinig zin om iets te plaatsen, met name omdat ik er even helemaal doorheen zat.

Warm weer, vermoeide voeten, onrustige nachten en de lange lange lange tijd alleen zijn telden allemaal zwaar. Daarbij natuurlijk de nodige emoties en gedachten, die komen als je alleen bent, zelfs her doorbreken van de eerste 100km, en gisteren zelfs de 150km, hielpen niet. Ik wilde stoppen, het was genoeg. De laatste 5 km van gisteren heb ik dus liftend afgelegd, dus ik zat naast een kruising tussen een viking en een orthodoxe jood. Anyway, ik was er eindelijk en kon gaan denken en rusten. Dit was niet de manier om het land te zien, zoals ik van plan was geweest, wat mijn ‘opdracht’ was. Vandaag stond een vrije dag in de planning en die had dus niet later moeten komen (eigenlijk eerder). En boy, wat heb ik er van genoten. Ik zit in een gesloten kibbutz (beit guvrin) en heb de hele dag in een hangmat liggen slapen en dagdromen en boeken gelezen. En vandaag is die Zwitser er weer! We hebben heerlijk gekookt samen (voedsel voor de maag, én ziel) en besloten om het eerste stuk van de woestijn samen te doen. Een opluchting want die 6 dagen zonder supermarkt zouden zwaar zijn geworden voor 1 persoon om te dragen. Nu valt het mee! Vertrek is namelijk uit Arad volgende week, midden in Pesach, dus heb hem ook gelijk goede tips kunnen geven over dingen die we wel kunnen kopen. Toch handig, die enorme hoeveelheden joodse kennis die ik heb gekregen van Ila. <3

Anyway, gisteravond was prima, er kwamen plots 3 Israëlische jongens, vers uit het leger, vanuit het zuiden en heb daar een paar zeer goede tips van gekregen. En een avond thee met ze gedronken en (…) jointjes gerookt 🤣. Ach, 3e keer in mn hele leven. Dat hielp allemaal natuurlijk ook enorm mee voor mijn humeur, de tips vooral dus 😉.

De plannen zijn wel gewijzigd. In tegenstelling tot de Zwitser gaat het mij niet om kilometers maken en een pelgrimstocht, ik wil het land ervaren. Dus ik ga morgen de grotten hier bezoeken en daarna liftend terug naar Jeruzalem. Daar ga ik vrijdag op stap, Bethlehem bijvoorbeeld bezoeken, en dan een seder avond vieren bij locals, via de trail angel van eergisteren. Super lief. Daar slaap ik dan en zaterdag liften we samen richting / naar Arad. Dan blijf ik tm woensdag bij de dode zee, aankomst nog onduidelijk. Misschien hike ik nog een dagje richting Arad op zondag, maar dat zie ik dan wel weer. Donderdag vertrekken Gabriel en ik dan de woestijn in. Ook daar zijn wat wijzigingen gekomen, maar die horen jullie tzt wel.

Leerpunten, (paar dagen vergeten)

• In de woestijn eet je kabanos, aangelengd Trine concentraat, maiswraps, worstjes

• Israeli delen alles! Eten drinken tips
• Trail angel plekken op de Shvil zijn geweldig.
• Als je zegt dat je de shvil loopt, doen mensen veel voor je
• Liften hier is super makkelijk.
• Alleen reizen is lastig voor mij, als het langer is dan 36 uur
• Je reis delen met iemand maakt de maaltijd 1000x beter
• Het thuisfront/familie/vrienden zijn geweldig, regelen alles en ik ben blij dat jullie er zijn!
• Jezus loopt hier ook op het pad. Zowel Gabriel als ik zijn hem tegen gekomen.

Filmpje onderaan de foto’s, hopelijk lukt het.

Food is soulfood!

Lekker in de hangmat lezen

Onderweg naar mij. Zonnepaneel hier gaat weer terug

Kamp gisteren

Rusten tussen de middag

Even sapir

Hadassah medical center…

Hi Eilath and Joram! Pretty close to you!

Dat zijn nog eens paardenbloemen