Wild

Vanavond heb ik de film Wild gekeken. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal van een vrouw die zichzelf wil vinden na een reeks nare gebeurtenissen en daarom besluit tot het bewandelen van een deel van de Pacific Crest Trail. (Staat bij deze op mijn wish list indien de trip in Israël bevalt.) De synopsis is ongeveer als volgt;

In 1994 beslist Cheryl Strayed een voettocht te ondernemen over de Pacific Crest Trail, een langeafstandspad dat over een afstand van 4286 kilometer in de bergachtige gebieden langs de Amerikaanse westkust loopt, vanaf de grens met Mexico in het zuiden naar de grens met Canada in het noorden. Ze ondernam deze wandeling als therapie na haar scheiding, het overlijden van haar moeder en jaren van roekeloos destructief gedrag.

De film is een aanrader, niet alleen omdat hij meteen laat zien wat bij een wandeltocht zo belangrijk is, iets waar ik inmiddels ook achter ben gekomen;

het is het aller belangrijkste om te weten wat je ècht niet kan missen op je reis. Elke gram op je rug telt. Na alles gewogen te hebben, en een “strikt noodzakelijk lijstje” gemaakt te hebben, weet ik nu dat mijn rugzak zonder eten en drinken ongeveer 12kg gaat wegen. Dat betekent dat ik dagelijks tussen de 20 en 23 kg (6 liter water, genoeg eten voor minimaal 2 dagen) op mn rug ga meenemen. Er zijn namelijk dagen dat ik geen winkel ga tegenkomen, met name in de Negev woestijn is dat het geval (piek = 6 dagen zonder winkel of levende ziel in de buurt). De tas (1781 gram) zal dan nog wel wat meer gaan wegen vrees ik… Gelukkig hoef ik niet voor elke dag water (6000 gram) te tillen, er zijn locals die op vaste punten water voor je begraven, tegen een forse fee uiteraard. Dehydratie is het grootste gevaar de komende reis, die paar mogelijke slangen en schorpioenen zijn het probleem niet wat mij betreft. Ik slaap dan ook zonder tent (minder gewicht) lekker onder de sterren! Wel heb ik een tarp bij me, die lekker als beschutting tegen zon en regen kan dienen (604 gram).

Het besef dat elke gram telt geeft me ook doen besluiten om een verandering te maken in de cameralenzen die ik mee neem. De telelens (335 gram) weegt teveel, dus er is een 50mm prime (scheelt 150 gram) voor in de plaats gekomen. Lekker lichtsterk voor de mooie nachtelijke hemel van het Midden-Oosten.

De wandelaarster uit Wild had het helaas niet zo begrepen en liep met een veel te grote en zware backpack, en te kleine schoenen, behoorlijk te creperen… Ik hoop dat het mij beter zal vergaan!

De film zet me wel aan het denken; wat hoop ìk eigenlijk te bereiken met deze reis? Vlucht ik net als de hoofdpersoon voor alle problemen, ben ik op zoek naar “mezelf”? Ben ik op zoek naar iets, iemand? Is het simpelweg het nakomen van een belofte? Het proberen te verkrijgen van herinneringen van een ander? Een combinatie van alles? Is niet alles gewoon hetzelfde als ik terug kom? Ik weet helaas vooraf de antwoorden natuurlijk niet zeker. Er is geen handleiding voor het leven. Wel voor deze wandelroute (268 gram).